Wynik badania dotyczy konkretnego preparatu, dawki i grupy uczestników. Przy 26 formach podajemy zawartość pierwiastka w masie, na przykład 16% magnezu w cytrynianie magnezu.
W próbie z randomizacją 64 dorosłych ze stresem przyjmowało KSM-66 albo placebo przez 60 dni. Analiza skuteczności objęła 61 osób. Kortyzol spadł o 27,9% względem początku badania po KSM-66 i o 7,9% po placebo. Różnica zmian była istotna statystycznie. Preparat dostarczył Ixoreal Biomed. Badanie nie porównywało wchłaniania ekstraktów.
W badaniu 60 dorosłych z łagodnym stresem Shoden podawano przez 60 dni. Wynik skali lęku HAM-A spadł o 41% od początku badania, a po placebo o 24%. Różnica zmian była istotna statystycznie. W skali DASS-21 różnica nie osiągnęła istotności. Badanie sfinansował producent, Arjuna Natural. Nie mierzono przewagi wchłaniania nad innymi ekstraktami.
Dawka z badania: 240 mg ekstraktu Shoden raz dziennie
W pilotażowej próbie 36 osób z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2 otrzymywało berberynę albo metforminę przez trzy miesiące. W grupie berberyny HbA1c spadło średnio z 9,5% do 7,5%. Osobna grupa otrzymywała berberynę jako dodatek do leczenia. U 34,5% osób przyjmujących berberynę wystąpiły przejściowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Mały pilotaż nie potwierdza równoważności berberyny i metforminy.
Dawka z badania: 1500 mg dziennie przez trzy miesiące
U 12 zdrowych kobiet diglicynian dał o 43,4% większą względną biodostępność niż glukonian. Badacze mierzyli stężenie cynku w surowicy przez osiem godzin. Wynik dotyczy dwóch konkretnych preparatów, które zawierały także witaminy z grupy B i cysteinę.
W badaniu 15 zdrowych osób po pikolinianie wzrosło stężenie cynku we włosach, moczu i krwinkach czerwonych. Wzrost stężenia w surowicy nie był istotny statystycznie. Badanie nie ustala stałego mnożnika wchłaniania względem cytrynianu lub glukonianu.
U ośmiu zdrowych dorosłych siarczan dał niższy wynik wchłaniania cynku niż glukonian i asparaginian. Wszystkie preparaty podano z mlekiem. Metoda pozwala porównać preparaty w tym badaniu, lecz nie ustala bezwzględnego procentu wchłaniania.
Metaanaliza siedmiu prób objęła 575 osób z przeziębieniem. Pastylki z cynkiem skracały objawy średnio o 33% względem placebo. Różnica między octanem a glukonianem nie była istotna statystycznie. Wynik dotyczy pastylek do ssania, nie kapsułek ani stałego mnożnika wchłaniania.
W badaniu Zhang z 2018 roku 10 starszych mężczyzn przyjmowało kolejno ubichinol i ubichinon, po 200 mg dziennie przez dwa tygodnie. Po ubichinolu stężenie całkowitego Q10 w osoczu wzrosło z 1,3 do 3,4 µmol/l. Wzrost po ubichinonie nie był istotny statystycznie. Nie wykazano poprawy badanych markerów stresu oksydacyjnego ani ATP w komórkach krwi. Mała próba nie określa stałej przewagi wszystkich preparatów ubichinolu.
Dawka z badania: 200 mg dziennie przez dwa tygodnie
W badaniu Zhang z 2018 roku 10 starszych mężczyzn przyjmowało kolejno ubichinol i ubichinon, po 200 mg dziennie przez dwa tygodnie. Po ubichinolu stężenie całkowitego Q10 w osoczu wzrosło z 1,3 do 3,4 µmol/l. Wzrost po ubichinonie nie był istotny statystycznie. Nie wykazano poprawy badanych markerów stresu oksydacyjnego ani ATP w komórkach krwi. Mała próba nie określa stałej przewagi wszystkich preparatów ubichinolu.
Dawka z badania: 200 mg dziennie przez dwa tygodnie
Proksch i współautorzy badali peptydy Verisol pochodzące z kolagenu wieprzowego typu I. W próbie uczestniczyło 114 kobiet w wieku 45 do 65 lat. Po ośmiu tygodniach objętość zmarszczek wokół oczu była średnio o 20,1% mniejsza niż po placebo. Preparat dostarczyła firma Gelita. Wynik dotyczy tego składu peptydów; nie potwierdza działania każdego hydrolizatu ani kolagenu rybiego.
Dawka z badania: 2,5 g peptydów Verisol raz dziennie
W próbie 55 osób bez zapalenia stawów, lecz z bólem kolana podczas wysiłku, porównano UC-II z placebo. Po 120 dniach poprawa wyprostu kolana była większa po UC-II. Nie wykazano istotnej różnicy między grupami w czasie do pojawienia się bólu ani czasie jego ustąpienia. Badanie sfinansował producent InterHealth; trzej autorzy byli jego pracownikami. Próba nie potwierdza mechanizmu tolerancji immunologicznej.
Stanowisko ISSN z 2017 roku podsumowuje badania nad monohydratem kreatyny. Suplementacja zwiększa zapasy kreatyny w mięśniach i może poprawiać wyniki krótkich wysiłków o dużej intensywności. Autorzy opisują dawkę podtrzymującą 3 do 5 g dziennie po nasyceniu mięśni. Alternatywny schemat to 3 g dziennie przez 28 dni. Część autorów zgłosiła powiązania z branżą suplementów.
Zawartość kreatyny: 88% masy
Dawka z badania: 3 do 5 g dziennie po fazie nasycenia
Creapure był preparatem porównawczym w badaniu buforowanej kreatyny u 36 mężczyzn trenujących siłowo. Uczestnicy przyjmowali go przez 28 dni. Między grupami nie wykazano istotnych różnic w sile, składzie ciała ani wydolności beztlenowej. Badanie nie porównywało Creapure z innymi markami monohydratu. Producent Creapure, AlzChem, sfinansował tę próbę.
Dawka z badania: 20 g dziennie przez pierwsze 7 dni
W próbie z randomizacją 36 mężczyzn trenujących siłowo przyjmowało Kre-Alkalyn albo monohydrat Creapure przez 28 dni. Nie wykazano przewagi buforowanej formy w sile, składzie ciała ani wydolności beztlenowej. Pomiary kreatyny w mięśniach objęły 25 uczestników. Brak istotnej różnicy nie potwierdza identycznego wchłaniania obu form. Badanie sfinansował producent Creapure, AlzChem.
Lao i współautorzy badali jednorazowe dawki ekstraktu C3 Complex z co najmniej 95% kurkuminoidów. Analiza objęła 24 zdrowe osoby, po trzy na każdy poziom dawki. Po dawkach do 8 g nie wykryto kurkuminy w surowicy zastosowaną metodą. U siedmiu osób wystąpiły łagodne objawy niepożądane. Próba nie określa dawki do codziennego stosowania ani skuteczności leczenia.
Dawka z badania: 500 mg badanego ekstraktu jednorazowo w grupie z najniższą dawką
W próbie z randomizacją 100 osób z zespołem metabolicznym otrzymywało C3 Complex z BioPerine albo placebo przez osiem tygodni. Preparat był dodatkiem do standardowego leczenia. Po uwzględnieniu wartości początkowych i BMI utrzymały się różnice w triglicerydach, cholesterolu całkowitym, nie-HDL i lipoproteinie(a). Wynik nie określa skuteczności każdej kurkuminy z pieprzem ani przewagi jej wchłaniania.
Dawka z badania: 1000 mg kurkuminoidów C3 Complex dziennie
Badanie Meriva wykazało około 29 razy większą względną biodostępność łącznych kurkuminoidów niż mieszanina bez fosfolipidów. We krwi wykryto jednak tylko metabolity drugiej fazy. Nie oznacza to 29 razy silniejszego działania leczniczego.
U 23 zdrowych osób preparat micelarny AQUANOVA dał 185 razy większe pole pod krzywą stężenia kurkuminy niż zwykły proszek. Wynik obejmuje też pochodne kurkuminy, które w próbce rozłożono enzymatycznie. Wynik nie oznacza 185 razy silniejszego działania leczniczego.
Patanwala i współautorzy badali sześć osób ze stabilną marskością wątroby i zespoleniem TIPSS. Po 15 minutach około 80% znakowanych folianów w żyle wrotnej miało postać niezmienionego kwasu foliowego. To udział w zmierzonej puli folianów, nie procent wchłoniętej dawki. Próba nie wyznacza dawki profilaktycznej ani uniwersalnego progu wysycenia enzymu DHFR.
Dawka z badania: 220 µg znakowanego kwasu foliowego jednorazowo
W badaniu 46 zdrowych osób cytrynian zwiększał stężenie magnezu w surowicy i ślinie bardziej niż pozostałe preparaty. Stężenie w krwinkach czerwonych nie różniło się między grupami. Wynik dotyczy tego protokołu, nie stałego procentu wchłaniania.
Badanie objęło 12 osób po resekcji jelita krętego. W całej grupie wchłanianie nie różniło się między diglicynianem a tlenkiem: 23,5% wobec 22,8%. Przewagę chelatu stwierdzono w podgrupie czterech osób. Wyniku nie można przenieść wprost na zdrowych dorosłych.
Balchem oferuje chelat w wersji podstawowej oraz buforowanej. Wersja buforowana zawiera dodatkowy tlenek magnezu. Sama nazwa Albion nie oznacza więc jednego składu preparatu.
Firoz i Graber oszacowali wchłanianie z badanego preparatu na 4%, na podstawie wzrostu wydalania magnezu z moczem. Wynik nie oznacza, że każdy preparat tlenku zawsze wchłania się w 4%.
Opinia EFSA z 2018 roku dotyczy preparatu o nazwie di-magnesium malate (DMM). Dane nie pozwoliły ustalić jego odrębności od jabłczanu magnezu ani ocenić bezpieczeństwa jako nowego składnika żywności. Opinia nie potwierdza wspólnej przewagi wszystkich jabłczanów nad cytrynianem.
Firoz i Graber odnotowali wyższe wchłanianie mleczanu niż tlenku magnezu. Mleczan, chlorek i asparaginian dały podobne wyniki. Abstrakt nie podaje procentu wchłaniania mleczanu.
W trzymiesięcznym badaniu uczestniczyły osoby z małym stężeniem magnezu i insulinoopornością, bez cukrzycy. Po chlorku magnezu wzrosło stężenie magnezu w surowicy i zmalał wskaźnik HOMA-IR. Badanie nie porównywało wchłaniania różnych soli.
W REDUCE-IT badano ikozapent etylowy, czyli ester etylowy EPA stosowany jako lek. Uczestniczyło 8179 pacjentów z podwyższonymi triglicerydami, którzy przyjmowali statyny. Złożony punkt końcowy wystąpił u 17,2% osób w grupie leku i 22,0% w grupie placebo. Mediana obserwacji wyniosła 4,9 roku. Hospitalizacje z powodu migotania lub trzepotania przedsionków były częstsze po leku: 3,1% wobec 2,1%.
Dawka z badania: 4 g ikozapentu etylowego dziennie
W MIDAS 485 osób w wieku co najmniej 55 lat otrzymywało 900 mg DHA dziennie albo placebo przez 24 tygodnie. Uczestnicy mieli związane z wiekiem trudności poznawcze. Grupa DHA popełniała mniej błędów w głównym teście uczenia się i pamięci epizodycznej. Nie wykazano poprawy pamięci roboczej ani funkcji wykonawczych. Wzrost stężenia DHA we krwi korelował z wynikiem testu, lecz sam nie dowodzi przyczyny poprawy.
W badaniu 32 zdrowych osób kapsułki z olejem z alg i gotowany łosoś dostarczały po 600 mg DHA dziennie przez dwa tygodnie. W obu grupach stężenie DHA wzrosło podobnie: około 80% w fosfolipidach osocza i 25% w krwinkach czerwonych. Biorównoważność oceniono w analizie po zakończeniu badania. Wynik dotyczy tych preparatów i wskaźników we krwi.
Metaanaliza Tripkovic z 2012 roku objęła siedem badań z danymi do obliczeń. D3 zwiększała stężenie 25(OH)D średnio o 15,23 nmol/l bardziej niż D2. Wyniki badań znacznie się różniły. W analizie codziennego podawania różnica między formami nie była istotna statystycznie. Przewagę D3 wykazano w schematach z dużymi dawkami podawanymi rzadziej.
W badaniu 33 zdrowych dorosłych D2 i D3 podawano po 50 000 IU raz w tygodniu przez 12 tygodni. Stężenie 25(OH)D wzrosło w obu grupach, lecz bardziej po D3. Średni przyrost w stanie ustalonym wyniósł 24 ng/ml po D2 i 45 ng/ml po D3. To porównanie dużych dawek tygodniowych, nie codziennej profilaktyki.
Dawka z badania: 50 000 IU raz w tygodniu przez 12 tygodni
