Diglicynian magnezu Albion™
Magnesium bisglycinate chelate (TRAACS™ / Albion Minerals)
Standaryzowany chelat TRAACS: stabilność wiązania w kwaśnym pH żołądka, brak dysocjacji do wolnych jonów.
Pora przyjmowania: z posiłkiem lub wieczorem. 200-350 mg jonów magnezu na dobę (PMID: 7815675)
Mechanizm wchłaniania i charakterystyka
Opatentowana postać chelatu bisglicynianu magnezu TRAACS produkowana przez Balchem Albion. W badaniach laboratoryjnych i klinicznych (Schuette 1994 PMID: 7815675, Supakatisant 2015 PMID: 26177663) potwierdzono stabilność wiązania chelatowego w kwaśnym środowisku żołądkowym oraz brak dysocjacji do wolnych jonów przed dotarciem do enterocytów. Cechuje się najwyższą tolerancją żołądkowo-jelitową i nie wywołuje efektu przeczyszczającego przy standardowych dawkach od 200 do 350 mg magnezu elementarnego.
\"True amino acid chelates maintain structural bond integrity across gastrointestinal pH variations.\"
Tłumaczenie: Prawdziwe chelaty aminokwasowe zachowują integralność wiązań strukturalnych przy zmiennym pH przewodu pokarmowego.
Szukasz produktów z tą formą?
Sprawdź ranking opłacalności, koszt za gram czystej substancji i oferty sprawdzonych sklepów w naszej porównywarce.
Inne zbadane formy chemiczne: Magnez
Wszystkie formy →Trimagnesium dicitrate (Magnesium citrate)
Organiczna sól kwasu cytrynowego o wysokiej rozpuszczalności wodnej. W badaniu z randomizacją Walkera i współpracowników z 2003 roku (PMID: 14596323) wzięło udział 46 osób. Suplementacja 300 mg magnezu elementarnego przez 60 dni w postaci cytrynianu wywołała istotnie wyższe stężenie magnezu w ślinie i erytrocytach oraz większe dobowe wydalanie nerkowe niż tlenek magnezu. Podobnie Lindberg i współpracownicy w 1990 roku (PMID: 2403906) wykazali czterokrotnie większy przyrost magnezu w moczu po cytrynianie niż po tlenku (AUC 0,25 wobec 0,06 mEq/kg). Związek zawiera około 16% czystego magnezu pierwiastkowego.
Magnesium bisglycinate chelate
Chelat aminokwasowy, w którym jon magnezu jest połączony wiązaniami kowalencyjno-koordynacyjnymi z dwiema cząsteczkami glicyny. Cząsteczka wykazuje obojętny ładunek elektryczny, dzięki czemu nie ulega przedwczesnej dysocjacji w żołądku i wchłania się w jelicie cienkim głównie szlakiem transporterów peptydowych PEPT1. Badanie Schuette i współpracowników z 1994 roku (PMID: 7815675) u pacjentów po resekcji jelita krętego potwierdziło skuteczną absorpcję diglicynianu bez wywoływania biegunki osmotycznej typowej dla soli nieorganicznych. W badaniu z podwójnie ślepą próbą Supakatisant i Phupong z 2015 roku (PMID: 26177663) podawanie 300 mg diglicynianu dziennie przez 4 tygodnie zmniejszyło częstotliwość bolesnych skurczów mięśni o 50% bez działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego.
Magnesium oxide (MgO)
Nieorganiczna sól o wysokiej zawartości magnezu elementarnego (60,3% masy cząsteczkowej), lecz znikomej rozpuszczalności w obojętnym środowisku jelita. W badaniu Firoza i Phillipsa z 2001 roku (PMID: 11794633) u zdrowych ochotników frakcyjne wchłanianie tlenku magnezu mierzone wydalaniem z moczem wyniosło zaledwie 4,04% (± 1,47%), co stanowiło mniej niż jedną trzecią biodostępności soli organicznych. Niewchłonięta sól wiąże cząsteczki wody w świetle okrężnicy, wywołując silny efekt osmotyczny. Z tego względu tlenek magnezu znajduje zastosowanie głównie jako środek przeczyszczający i zobojętniający kwas solny w żołądku, a nie jako efektywne źródło magnezu ustrojowego.
Dimagnesium malate / Magnesium malate
Połączenie magnezu z kwasem jabłkowym, metabolitem pośrednim cyklu kwasów trikarboksylowych biorącym udział w syntezie ATP. W badaniu farmakokinetycznym Uysala i współpracowników z 2019 roku (PMID: 30018865) jabłczan magnezu wykazał wysokie i najdłużej utrzymujące się stężenie magnezu w osoczu spośród badanych związków oraz znaczącą penetrację do tkanki mięśniowej. W badaniu Russella z 1995 roku (PMID: 7753419) u 24 osób dawki od 300 do 600 mg magnezu elementarnego w postaci jabłczanu podawane przez 8 tygodni zmniejszały subiektywne nasilenie bolesności mięśniowej.
Magnesium lactate dihydrate
Organiczna sól kwasu mlekowego powszechnie stosowana w lekach aptecznych. Charakteryzuje się dobrą rozpuszczalnością w soku żołądkowym i łagodnym profilem dla błony śluzowej przewodu pokarmowego. W badaniu Firoza i Phillipsa z 2001 roku (PMID: 11794633) mleczan magnezu uzyskał wchłanianie i wydalanie moczowe porównywalne do cytrynianu magnezu, znacząco przewyższając tlenek magnezu. Zawartość magnezu elementarnego wynosi około 10% do 12% masy soli.
Magnesium chloride hexahydrate
Nieorganiczna, wysoce higroskopijna sól o pełnej rozpuszczalności w wodzie. W roztworze natychmiast ulega dysocjacji na wolne jony magnezowe i chlorkowe. W badaniu Guerrero-Romero i Rodríguez-Morán z 2004 roku (PMID: 15223977) doustne podawanie roztworu chlorku magnezu w dawce 2,5 g soli dziennie (około 300 mg jonów magnezu) przez 16 tygodni u osób z hipomagnezemią skutecznie podniosło stężenie magnezu w surowicy i poprawiło wskaźniki gospodarki glukozowej. Ze względu na silny gorzko-słony smak bywa podawany w roztworach lub kapsułkach.
Magnesium carbonate (heavy / light)
Nierozpuszczalna w wodzie sól nieorganiczna, która do wchłonięcia wymaga reakcji z kwasem solnym w żołądku, w wyniku której przechodzi w chlorek magnezu i dwutlenek węgla. U osób z niedokwasotą żołądkową lub przyjmujących inhibitory pompy protonowej wchłanianie ulega znacznemu upośledzeniu. Zawiera około 24% do 29% magnezu elementarnego i wykazuje umiarkowane działanie zobojętniające kwas żołądkowy (PMID: 14596323).