Witamina B1

Opis badania

Osiemdziesiąt zdrowych starszych Irlandek, wylosowanych z grupy z niewielkim niedoborem tiaminy, przez 6 tygodni brało 10 mg witaminy B1 dziennie albo placebo. Ani one, ani badacze nie wiedzieli, kto co dostaje. Po witaminie kobiety miały większy apetyt, jadły więcej, przybrały na wadze, czuły się lepiej i były mniej zmęczone niż przed badaniem i niż kobiety na placebo. Sen, drzemki w ciągu dnia i aktywność też szły w lepszą stronę, ale te różnice mogły być przypadkowe.

Opis badania

Szesnastu sportowców przez 3 dni brało 100 mg tiaminy dziennie, a potem jeździło na rowerze stacjonarnym; wyniki porównano z placebo. Połowa z nich miała na początku prawidłowy poziom tiaminy we krwi, a połowa niski. Po tiaminie zgłaszali tuż po wysiłku mniej dolegliwości w ankiecie zmęczenia z 30 pytaniami, a u tych z prawidłowym poziomem tiaminy cukier we krwi rósł słabiej. To mała próba, a wynik dotyczy odczuwanego zmęczenia, nie osiągów.

Opis badania

Przegląd Cochrane objął 27 badań z randomizacją z udziałem 3101 kobiet z bolesnymi miesiączkami, głównie młodych studentek. Autorzy ocenili wszystkie dowody jako niskiej lub bardzo niskiej jakości. Dla witaminy B1 stosowanej samodzielnie była jedna próba, na 120 kobietach. Ból spadł w niej o 2,70 punktu w skali od 0 do 10 bardziej niż po placebo. Autorzy ocenili ten dowód jako bardzo ograniczony. Wysokiej jakości dowodów na skuteczność jakiegokolwiek suplementu przy bolesnych miesiączkach nie ma.

Opis badania

U chorych z objawową niewydolnością serca witamina B1 nie poprawiła frakcji wyrzutowej, czyli tego, jaką część krwi lewa komora wyrzuca przy każdym skurczu. Nie zmieniła też dystansu marszu, przeżycia, liczby pobytów w szpitalu, duszności ani stężenia NT-proBNP, markera przeciążenia serca. Różnicę widać było tylko w tętnie. Tak wyszło z 6 badań z placebo, w których wzięło udział 298 chorych.