Nawłoć pospolita

Metaanaliza badań z randomizacją o fabrycznej mieszance ziołowej Phytodolor (STW1) u chorych z chorobami reumatycznymi lub układu ruchu (MD). Przeszukano bazy i skontaktowano się z autorami oraz producentem, a surowe dane opublikowanych i niepublikowanych badań poddano ponownej analizie według zasad Cochrane i zasady intention-to-treat. Głównym wynikiem była ogólna ocena skuteczności przez chorego, a drugorzędnym ból w spoczynku i w ruchu. Do połączenia kwalifikowały się dane z 11 badań z randomizacją. W całej populacji STW1 był istotnie lepszy od placebo w ogólnej ocenie skuteczności (ocena bardzo dobra lub dobra: różnica 20%; placebo 48,9%, STW1 69,1%; p < 0,001; OR 0,43; 95% CI 0,28 do 0,65) oraz w podgrupie innych chorób reumatycznych (placebo 45,4%, STW1 72,3%; p < 0,001; OR 0,32; 95% CI 0,2 do 0,52), ale nie w podgrupie choroby zwyrodnieniowej kolana. STW1 nie różnił się istotnie od niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID). Podobne wyniki dotyczyły bólu w spoczynku i w ruchu. Nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych, a drobne wystąpiły u 8,1% przy placebo, 14,2% przy STW1 i 18,9% przy NSAID. Ziele nawłoci jest jednym z trzech składników preparatu, więc wynik nie dotyczy samej nawłoci.

Aktualizacja przeglądu systematycznego z 2000 r. o ziołowych produktach leczniczych (HMP) w chorobie zwyrodnieniowej stawów (MEDLINE, EMBASE, CISCOM, AMED, CINAHL i rejestry Cochrane do czerwca 2007 r.), obejmująca badania z randomizacją porównujące HMP z placebo lub kontrolą czynną. Włączono 35 badań 22 preparatów. Ze względu na różnice preparatów, interwencji, grup porównawczych i wyników metaanalizę ograniczono do trzech preparatów: miejscowej kapsaicyny, niezmydlających się frakcji awokado i soi oraz chińskiej mieszanki SKI306X, które przyniosły korzyść w łagodzeniu bólu. Trzy badania Phytodolor N miały ograniczoną użyteczność, bo dawki i miary były niespójne. Nie zgłoszono poważnych działań niepożądanych. Autorzy piszą, że skuteczność żadnego z preparatów nie jest udowodniona ponad wszelką wątpliwość.

Jednostronnie zaślepione, randomizowane, kontrolowane badanie pilotażowe, w którym oceniano, czy preparat z wyciągami z nawłoci, ortosyfonu, brzozy i żurawiny (Cistimev Plus; 1 tabletka dziennie przez 30 dni) zmniejsza kolonizację drobnoustrojów i rozwój biofilmu u chorych z cewnikiem stałym w porównaniu z brakiem leczenia. Włączono kolejnych chorych ambulatoryjnych od stycznia do czerwca 2010 r.; wszyscy mieli posiew moczu w dniu wymiany cewnika i zostali losowo przydzieleni do grupy badanej (n = 48) i kontrolnej (n = 35). Po 30 dniach cewnik wymieniano i analizę powtarzano. Dziesięciu chorych wycofało się z badania. Po 30 dniach w analizie zgodnej z protokołem odsetek dodatnich posiewów moczu różnił się istotnie: grupa badana 10/43, kontrolna 16/30 (p = 0,013; różnica -30,1%; 95% CI od -51,94 do -8,21). Najczęściej izolowano Escherichia coli i Enterococcus faecalis. Autorzy piszą, że potrzebne są większe badania.

Badanie porównawcze 164 kolejnych kobiet w wieku powyżej 18 lat z nawracającymi zakażeniami układu moczowego (UTIr), które rozpoczynały 3-miesięczną profilaktykę antybiotykową (prulifloksacyna 600 mg lub fosfomycyna, 1 saszetka na tydzień) według antybiogramu. Pacjentki podzielono na dwie grupy: A (profilaktyka antybiotykowa z fitoterapią zawierającą nawłoć, ortosyfon i brzozę, 1 kapsułka dziennie przez 3 miesiące; 107 osób, średnia wieku 59 lat) i B (sama profilaktyka antybiotykowa; 57 osób, średnia wieku 61 lat). Opis nie wymienia losowania. W okresie leczenia częstość nawrotów nie różniła się istotnie (p = 0,854): leczenie z powodu UTIr przerwało 12/107 chorych (11,21%) w grupie A i 6/57 (10,52%) w grupie B. W obserwacji długoterminowej ryzyko nawrotu UTI różniło się istotnie: w grupie B było 2,5 raza większe niż w grupie A (p < 0,0001).