Senes (1 g) poprawiał ogólne objawy zaparcia przewlekłego u 69,2% osób wobec 11,7% po placebo po 28 dniach, podobnie jak tlenek magnezu (jedno badanie, 90 osób)
Senes w porównaniu z tlenkiem magnezu w leczeniu zaparcia przewlekłego: badanie z randomizacją, z placebo
- Próba
- 90
- Dawka
- 1,0 g senesu albo 1,5 g tlenku magnezu dziennie
- Czas badania
- 28 dni
Tytuł oryginalny
Senna Versus Magnesium Oxide for the Treatment of Chronic Constipation: A Randomized, Placebo-Controlled Trial.
„Senes i MgO istotnie poprawiały częstość wypróżnień i wynik jakości życia i wydają się skuteczne w leczeniu zaparcia.”
Tłumaczenie cytatuPokaż oryginał
„Senna and MgO significantly improved the frequency of bowel movements and QOL score and seem to be effective in the treatment of constipation.”
Badanie z randomizacją, z placebo: 90 chorych (średnia wieku 42 lata; 93% kobiet; średni czas trwania objawów 9,9 roku) dostawało przez 28 kolejnych dni lek pobudzający jelita (senes, 1,0 g), lek osmotyczny (tlenek magnezu, 1,5 g) albo placebo. Wszyscy ukończyli badanie. Głównym wynikiem była ogólna poprawa objawów. Odsetek odpowiedzi wynosił 11,7% w grupie placebo, 69,2% w grupie senesu i 68,3% w grupie tlenku magnezu (p < 0,0001). Zmiana liczby spontanicznych wypróżnień była istotnie większa w grupach senesu i tlenku magnezu niż w grupie placebo (p < 0,001), podobnie liczba pełnych wypróżnień (p < 0,01). Jakość życia związana z zaparciem poprawiła się istotnie po senesie (p < 0,05) i po tlenku magnezu (p < 0,001). Poważnych działań niepożądanych związanych z leczeniem nie było (0%).
Co znaczy „badanie z randomizacją”?
Uczestników losowo przydzielono do porównywanych grup. Losowanie ogranicza ryzyko różnic między grupami, ale nie usuwa wszystkich możliwych błędów.