Biedrzeniec anyż

107 dorosłych z niestrawnością po posiłkach przydzielono do sproszkowanych owoców anyżu albo placebo. Stosowano 3 g po każdym z trzech posiłków przez cztery tygodnie. Łączne nasilenie objawów spadło bardziej po anyżu. Po czterech tygodniach wynosiło 2,44 punktu wobec 13,05 po placebo. Była to pojedyncza próba u osób z określonym rozpoznaniem. Nie dowodzi działania na każdą przyczynę bólu brzucha. Publikacja PMID 25709650 opisuje jakość życia tych samych uczestników. W zakończeniu streszczenia błędnie wymieniono depresję poporodową; metody i pomiary dotyczą niestrawności.

To druga publikacja z tej samej próby 107 osób opisanej pod PMID 25767516. Uczestnicy przyjmowali łącznie 9 g sproszkowanych owoców dziennie przez cztery tygodnie. Po 12 tygodniach wyniki ośmiu obszarów kwestionariusza jakości życia SF-36 były lepsze po anyżu niż po placebo. Badanie nie obejmuje kolejnej niezależnej grupy. Wynik opisuje jakość życia osób z niestrawnością, a nie ogólne działanie przeciwdepresyjne. Dawka dotyczy sproszkowanych owoców, nie olejku.

W próbie 120 osób z zespołem jelita drażliwego porównano AnisEncap, olejek miętowy i placebo. Po czterech tygodniach wynik skali objawów depresyjnych Becka był korzystniejszy po AnisEncap. Osoby z ciężkimi objawami depresji wykluczono. Kapsułka zawierała 200 mg żelu olejowego z olejkiem anyżowym, woskiem, olejem arachidowym i substancją zagęszczającą. Nie było to 200 mg czystego olejku. Dane pochodzą z próby zgodnej terminami, liczebnością i schematem z publikacją o jelicie drażliwym PMID 27815079. Wynik samoopisu w tej grupie nie ustala skuteczności leczenia depresji w ogólnej populacji.

60 kobiet po menopauzie otrzymywało anyż albo placebo przez osiem tygodni. Wyniki kwestionariusza objawów depresji, lęku i stresu DASS-21 poprawiły się bardziej po anyżu. Podano 4 g dziennie w dwóch porcjach, ale streszczenie nie określa dokładnej postaci i standaryzacji preparatu. To małe badanie w jednej grupie kobiet, oparte na kwestionariuszach. Nie dowodzi leczenia rozpoznanej depresji ani długoterminowego bezpieczeństwa. Dodatkowa analiza komputerowa rozróżniała grupy uczestniczek; jej trafność nie jest miarą skuteczności leczenia.